(Esra Hasnalçacı yazıyor...)
Bazı fotoğraflar vardır; yalnızca bir anı saklamaz, insana o anın ötesinde düşünceler de bırakır. Yıllar sonra aynı kareye baktığınızda, fotoğrafta kimlerin olduğundan çok, o karşılaşmanın sizde bıraktığı duyguyu ve size hatırlattığı değerleri görürsünüz. Kayseri ziyareti sırasında Sayın İbrahim Kalın ile çekildiğimiz bu fotoğraf da benim için böyle bir anlam taşıyor.
Bugün bu fotoğrafa baktığımda, yalnızca güzel bir hatırayı değil; Kayseri’nin üretim ve ticaret ruhunu, Anadolu insanının çalışkanlığını, devlet hizmetinin taşıdığı büyük sorumluluğu ve Türkiye’ye değer katma duygusunu görüyorum.
İbrahim Kalın ile o karşılaşmayı benim için kıymetli kılan da yalnızca aynı fotoğraf karesinde bulunmak değil. Devlet adına görev üstlenmenin, ülke meselelerine kafa yormanın ve milletin emanetini taşımanın ne kadar büyük bir sorumluluk olduğunu bir kez daha hissettiren bir karşılaşma olmasıdır. Çünkü benim gözümde devlet hizmeti, yalnızca bir makamı veya görevi temsil etmek değildir. Devlet hizmeti; milletin emanetini hakkıyla taşımak, ülkenin bugününü düşünürken yarınını da görebilmek ve Türkiye’nin geleceğine katkı sunabilmektir.
Kayseri gibi bir şehirde böyle bir karşılaşmanın ayrıca anlamlı olduğunu düşünüyorum. Çünkü Kayseri benim için yalnızca bir sanayi ve ticaret şehri değildir. Kayseri; alın terinin, çalışkanlığın, girişimciliğin, tasarrufun, üretmenin ve elde edilen değeri yeniden yatırıma dönüştürmenin Anadolu’daki güçlü karşılıklarından biridir. Burada nesiller boyunca oluşmuş bir ticaret kültürü, bugün modern sanayi ve girişimcilikle birleşerek Türkiye’nin ekonomik gücüne önemli katkılar sunuyor.
Kayseri’ye baktığımda aslında Türkiye’nin büyük ekonomik hikâyesinin küçük ama çok güçlü bir özetini görüyorum. Sabahın erken saatlerinde işyerini açan esnafı, fabrikasında üretimin başında duran sanayiciyi, yeni pazarların peşinden koşan ihracatçıyı, çalışanının geleceğini düşünen işvereni ve yeni bir iş kurmak için cesaret gösteren genç girişimciyi görüyorum. Bütün bunların arkasında aynı duygu var: Çalışmak, üretmek ve geleceğe bir değer bırakmak.
Ben ekonomiyi hiçbir zaman yalnızca rakamlardan ibaret görmedim. Bir büyüme oranının arkasında insan emeği, bir yatırımın arkasında bir ailenin geleceği, bir fabrikanın arkasında yüzlerce insanın ekmeği, bir ihracat rakamının arkasında ise Türkiye’nin dünyaya açılan kapısı vardır. Bu nedenle iş dünyasının sorumluluğunun yalnızca ticari başarıyla sınırlı olmadığına inanıyorum. İş dünyası; üreterek, yatırım yaparak, istihdam oluşturarak, gençlere fırsat vererek, teknolojiye ve ihracata yönelerek ülkenin geleceğine doğrudan katkı sunar.
Devlet ile iş dünyasının yolları da tam burada kesişir. Devletin güveni, istikrarı ve öngörülebilirliği güçlendirmesi; iş dünyasının ise bu zeminde üretmesi, yatırım yapması, istihdam oluşturması ve Türkiye’nin rekabet gücünü artırması gerekir. Birinin diğerinin alternatifi değil, birbirini tamamlayan iki önemli unsur olduğuna inanıyorum. Çünkü güçlü bir Türkiye yalnızca güçlü devlet kurumlarıyla veya güçlü şirketlerle değil; devletin aklı, milletin iradesi, iş dünyasının üretim gücü ve insanımızın emeği aynı hedefte buluştuğunda ortaya çıkar.
İbrahim Kalın ile Kayseri ziyaretinde çekilen fotoğrafa bugün yeniden baktığımda, fotoğraftaki tokalaşmayı da yalnızca bir selamlaşma olarak görmüyorum. O karede bana göre karşılıklı saygının, güvenin, tecrübenin ve farklı alanlarda görev yapan insanların aynı ülke için taşıdığı ortak sorumluluğun bir ifadesi var. Bir tarafta devlet hizmetinin yüklediği büyük emanet, diğer tarafta üretimin, ticaretin ve ekonomik hayatın sorumluluğu… Farklı görevler, fakat ortak bir hedef: Türkiye’ye değer katmak.
Bana göre bir iş insanının başarısı yalnızca şirketinin büyüklüğüyle veya bilançosundaki rakamlarla ölçülmemeli. Kaç insana istihdam sağladığı, kaç gencin önünü açtığı, kaç yeni yatırım yaptığı, ne kadar kaliteli üretim gerçekleştirdiği, ülkesini dünyanın hangi pazarlarına taşıdığı ve arkasında nasıl bir değer bıraktığı da başarının en önemli ölçüleridir.
Çünkü mesele yalnızca kazanmak değildir; kazandığımızı değere dönüştürmektir.
Mesele yalnızca büyümek değildir; büyürken ülkeye de değer katmaktır.
Mesele yalnızca bugünü düşünmek değildir; gelecek nesillere daha güçlü bir Türkiye bırakmaktır.
Türkiye’nin en büyük sermayesinin de burada olduğuna inanıyorum. Bizim en büyük gücümüz yalnızca doğal kaynaklarımız veya coğrafi konumumuz değil; çalışan, üreten, düşünen, risk alan, yeni fikirler geliştiren ve ülkesine güvenen insanlarımızdır.
Kayseri’nin ruhu bana bunu hatırlatıyor.
İmkân beklemek yerine imkân oluşturmayı, zorluklardan şikâyet etmek yerine çözüm üretmeyi, kazancı tüketmek yerine yeniden yatırıma dönüştürmeyi ve başarıyı sadece kişisel bir kazanım olarak değil, topluma ve ülkeye katkı olarak görmeyi…
Bütün bunlar Türkiye’nin geleceği açısından çok kıymetli.
Bugün dünyada ekonomik dengeler hızla değişirken bizim de üretim gücümüzü daha ileri taşımamız, teknolojiye daha fazla yatırım yapmamız, gençlerimize daha fazla fırsat sunmamız ve dünyaya daha fazla Türk markası taşıyabilmemiz gerekiyor. Bunun yolu da ortak akıldan, güven duygusundan, nitelikli insan kaynağından ve üretim kültürünü daha da güçlendirmekten geçiyor.
Ben Türkiye’nin geleceğine bu pencereden bakıyorum. Elbette zorluklarımızı görüyorum, eksiklerimizi biliyorum. Fakat aynı zamanda bu ülkenin çok büyük bir potansiyele, güçlü bir girişimcilik ruhuna ve çalışkan bir insan kaynağına sahip olduğuna inanıyorum.
Çünkü Türkiye’nin hikâyesi yalnızca Ankara’da, İstanbul’da veya büyük merkezlerde yazılmıyor. Türkiye’nin hikâyesi Kayseri’de, Gaziantep’te, Konya’da, Bursa’da, İzmir’de ve Anadolu’nun dört bir yanında; fabrikalarda, atölyelerde, işletmelerde, üniversitelerde, teknoloji merkezlerinde ve tarlalarda çalışan milyonlarca insanın emeğiyle yazılıyor.
Her yatırım bu hikâyenin bir cümlesi, her yeni istihdam bir umudu, her ihracat yeni bir kapıyı, her üreten insan ise Türkiye’nin geleceğine atılmış bir imzayı temsil ediyor.
Bu nedenle Kayseri ziyaretinde İbrahim Kalın ile çekilen bu fotoğraf benim için yalnızca geçmişten kalan güzel bir hatıra değil. Bana hizmeti, emeği, üretimi, sorumluluğu ve Türkiye’ye duyduğum inancı yeniden hatırlatan anlamlı bir kare.
İnsan hayatında bazı karşılaşmalar vardır; kısa sürer ama uzun süre düşündürür. Bazı fotoğraflar da vardır; çekildiği anda sadece bir anı olarak kalır, fakat yıllar geçtikçe anlamı büyür. Benim için bu fotoğraf biraz böyle.
Kayseri’den kalan bir fotoğraf…
İbrahim Kalın ile yaşanan anlamlı bir karşılaşma…
Fakat fotoğrafın ardında benim gördüğüm çok daha büyük bir Türkiye var.
Devlet hizmetiyle, emeğiyle, üretimiyle, ticaretiyle, sanayisiyle, girişimcisiyle ve geleceğe inanan insanlarıyla Türkiye.
Ve inanıyorum ki hangi makamda, hangi şehirde veya hangi işin başında olursak olalım, bulunduğumuz yerde en iyisini yapmaya çalışmak, insanımıza ve ülkemize bir değer katmak hepimizin ortak sorumluluğudur.
Çünkü sonunda hepimizin üzerinde birleşebileceği tek bir gerçek var:
Türkiye hepimizin ortak eseridir.
Bugün yaptığımız yatırım yarının istihdamına, bugün yetiştirdiğimiz genç yarının gücüne, bugün ürettiğimiz bir ürün Türkiye’nin dünyadaki itibarına dönüşüyor.
Benim için Kayseri’de çekilen bu fotoğrafın ardındaki Türkiye tam da budur:
Çalışan, üreten, hizmet eden ve geleceğe inanan bir Türkiye.
Ve bu güzel ülkeye değer katabilmenin, bu büyük hikâyenin küçük de olsa bir parçası olabilmenin en büyük sorumluluklardan biri, aynı zamanda en büyük gururlardan biri olduğuna inanıyorum.